„Ogród Zycia”

 

Przechadzając się po ogrodzie życia
Spójrz na te małe roślinki, co kwiatów jeszcze nie zrodziły.
Jaki jest sens bycia,
Skoro zginą wszyscy, co kiedykolwiek żyli?

Może wszystkie rzeczy, które są ci drogie
Zostaną odebrane przez rękę losu.
Ale pocóż smutki mnogie?
Nie róbmy z naszych myśli chaosu.

Gdy wznosisz się na swych wszystkich emocjach
Wyświetlając i te dobre, i te złe
Nie zapomnij o swych gracjach
Odciągnij od siebie smutki byłe.

Łzami umarłych nie wskrzesisz,
chociaż bardzo byś chciał.
Tylko sobie życie mącisz,
jakbyś ponownej radości się bał…

[poll id=”11″] Dodał(a) Julia D
Dnia czwartek, 18 Lipiec 2013
Kategoria Poezja

Jedna odpowiedź do “„Ogród Zycia””

  • Zadajesz życiu ważne pytanie: Jaki jest sens bycia, skoro zginą wszyscy, co kiedykolwiek żyli? Tak, wszystko mija, ale na szczęście, nie żyjemy tylko po to, żeby wstać codziennie z łóżka, zjeść śniadanie, itd. ale żeby mieć cele i do nich dążyć, przeżywać uczucia i żeby coś sensownego zrobić, coś po sobie zostawić. Wreszcie, żeby byli też i inni wokół nas i z nami a my z nimi. Życie jest piękne, choć czasem bywa smutne i trzeba się nieraz spocić, żeby cokolwiek osiągnąć. Pozdrawiam 🙂

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.

Google/Bing/Yandex Translate