***

Miałam wszystko, co dusza zapragnie
Życie idealne, poukładane według życzenia
A teraz? Siedzę po uszy w bagnie
Już nawet nie mam sił by spełniać marzenia

Chcecie się dowiedzieć, jak to wszystko się stało?
Odpowiedź tak prosta: bo fałszywi ludzie
Ja tylko dawałam radość, a im ciągle było mało
Dałam się ponieść chwilowego szczęście ułudzie

A to była tylko gra, pieprzona gra
Wciągnęłam się, bo cieszyła
Myślałam, że moja osoba wygra
A tylko wykorzystywana była.

Oh, nie ufać już nikomu!
Iść przed siebie i być narcystycznym egoistą.
Dbać o siebie, a nie pytać ,,pożyczyć to komu?”
Przejadę dumnie przez życie, chociaż ono drogą wyboistą!

[poll id=”11″]

Dodał(a) Julia D
Dnia piątek, 19 Lipiec 2013
Kategoria Poezja

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.